Δημοσιεύτηκε στις: Μάιος 15, 2026

Κάλεσμα σε πορεία σε αλληλεγγύη με τους απεργούς πείνας της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών

Σάββατο 16/5, στις 12:00, Σύνταγμα

Τα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας δεν είναι «ακίνητα» προς αξιοποίηση. Είναι έδαφος αγώνα, συλλογικής μνήμης και ταξικής αξιοπρέπειας. Είναι μια ζωντανή κοινότητα αυτοοργάνωσης που για δεκαετίες βρίσκεται απέναντι στις κρατικές εκκενώσεις, την καταστολή και τη βαρβαρότητα της αγοράς. Σήμερα κράτος, Περιφέρεια και επενδυτικά συμφέροντα επιχειρούν να διαλύσουν αυτή την εστία αντίστασης για να επιβάλουν ένα μοντέλο πόλης βασισμένο στην εμπορευματοποίηση του χώρου, την τουριστική εκμετάλλευση και την πειθάρχηση κάθε κοινωνικής και πολιτικής αντίστασης.

Απέναντί τους στέκονται η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, το κίνημα αλληλεγγύης και οι εκατοντάδες άνθρωποι που υπερασπίζονται καθημερινά τις δομές και τις σχέσεις αγώνα που έχουν χτιστεί εκεί. Με προμετωπίδα αυτού του αγώνα, οι απεργοί πείνας Αριστοτέλης Χαντζής, στην 101η ημέρα απεργίας πείνας μέχρι θανάτου, και η Suzon Doppagne, στη 15η ημέρα απεργίας πείνας μέχρι θανάτου, βάζουν τα σώματά τους ανάχωμα στην κρατική τρομοκρατία και την εκκένωση των Προσφυγικών.

Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων μας: για στέγη, ελευθερία, αξιοπρέπεια και για το δικαίωμα των φτωχών, των μεταναστ(ρι)ών, των εργαζομένων και κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου να ζει, να οργανώνεται και να αγωνίζεται μέσα στις γειτονιές μας.

Η επίθεση στα Προσφυγικά δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός αλλά κομμάτι μιας συνολικότερης πολιτικής που μετατρέπει τις πόλεις σε ζώνες κερδοφορίας και τις ανθρώπινες ανάγκες σε εμπόρευμα. Η κρατική καταστολή, οι εκκενώσεις, η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης και η διάλυση των κοινοτήτων αγώνα αποτελούν βασικά εργαλεία επιβολής ενός καθεστώτος φτώχειας, φόβου και κοινωνικού ελέγχου.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η υπεράσπιση των Προσφυγικών και η νίκη των απεργών πείνας είναι υπόθεση ολόκληρου του κόσμου του αγώνα. Το κράτος και οι μηχανισμοί του πρέπει να γνωρίζουν ότι κάθε κίνηση καταστολής, κάθε απόπειρα εκκένωσης και κάθε ενδεχόμενη δολοφονία απεργού πείνας θα βρει απέναντί της μια κοινωνική οργή που δεν θα μπορεί να ελεγχθεί ούτε να κατασταλεί.

Να μπλοκάρουμε την εκκένωση, να σπάσουμε τον φόβο, να ενώσουμε τις διάσπαρτες αντιστάσεις σε ένα μαχητικό ποτάμι απέναντι στο κράτος και τα συμφέροντά του. Δεν θα αφήσουμε να διαλύσουν τις κοινότητές μας και να μετατρέψουν τις ζωές μας σε πεδίο κερδοφορίας και θανάτου.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ